Naarmate je verder komt in je ontwikkeling komen er ook momenten dat je progressie stagneert. Misschien ken je zelfs tijden van mindere prestaties. Natuurlijk is dat erg frustrerend. Meestal werkt juist progressie motiverend.
Regelmatig steekt er een discussie de kop op over de vraag waarom er zo veel (top)klimmers zijn die niet echt serieus trainen. Mensen als Chris Sharma, David graham en Adam Ondra behoren tot de beste klimmers ter wereld maar volgen geen strict trainingsprogramma, klimmen niet of nauwelijks op plastic en zul je al helemaal niet [...]
Om de vruchten van je trainingsarbeid te plukken heb je rust nodig. Zonder rust geen herstel en zonder herstel geen trainingsvooruitgang.
Meestal is de vraag die gesteld wordt dan ook: hoe lang moet ik rusten voordat ik opnieuw kan trainen? Hoeveel dagen moeten er tussen mijn trainingen in zitten? Dit is natuurlijk een legitieme vraag. En belangrijk. Maar waarom draaien we het niet een keer om? Waarom vragen we niet: hoe zwaar moet ik trainen als ik een bepaald aantal keren per week wil trainen?
Met de pijn in mijn spieren nog vers denk ik terug aan de boulderdag Dust in Monk afgelopen zondag. Zo’n dag boulderen is natuurlijk vooral een leuke bezigheid. En een moment om te bekijken of je noeste trainingsarbeid zijn vruchten afgeworen heeft. Maar ook een mooie kans om weer wat te leren.
In het vorige deel gaf ik een aantal redenen waarom je een trainingsdagboek bij zou willen houden. In dit artikel wil ik dieper ingaan op het hoe.